Usługi sportowo-rekreacyjne a finansowanie z ZFŚS

Odpowiedzi na pytanie, czy można zakupić dane świadczenie z ZFŚS, należy szukać w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych z 4 marca 1994 roku (Dz.U. Nr 43, poz. 163 ze zm.). Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o ZFŚS zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z funduszu oraz zasady przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie funduszu ustalanym ze związkami zawodowymi. Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.

fot. istockphoto

To regulamin funduszu obowiązujący u pracodawcy powinien określać cele, na jakie będą wydawane środki ZFŚS. Cele te powinny wynikać z art. 1 ust 1 i art. 2 ust. 1 ustawy o ZFŚS. Ten pierwszy definiuje, że środki funduszu przeznaczone są na:

– finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu,
– na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych
– oraz na tworzenie zakładowych żłobków, klubów dziecięcych, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego.

Przypomnijmy, że zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych działalność socjalna obejmuje: usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
Pracodawca może te usługi świadczyć sam, jeśli ma na przykład przyzakładową siłownię czy basen, bo jest ośrodkiem sportu i rekreacji. Może też zakupić te usługi od podmiotów zewnętrznych i przyznać je osobom uprawnionym.

Najczęściej przyznawanymi świadczeniami w ramach działalności sportowo-rekreacyjnej finansowanymi z ZFŚS są:
– karty MultiSport,
– wynajem sali sportowej na określony czas,
– abonamenty imienne lub ,,open” na basen, siłownię, inne ośrodki sportowo-rekreacyjne,
– opłacenie udziału w imprezach sportowych,
– organizację imprez sportowo-rekreacyjnych.

Rynek usług sportowo-rekreacyjnych rozwija się bardzo gwałtownie i pracodawcy coraz częściej sięgają po finansowanie nie tylko usług sportowych, lecz także rekreacyjnych, tj.: masaże (relaksacyjne i lecznicze), sale zabaw, trampoliny, ścianki wspinaczkowe, imprezy paintballowe. O ile zakup karty MultiSport jest oczywistym wydatkiem z ZFŚS w ramach działalności sportowo-rekreacyjnej, o tyle zakup masażu może budzić pewne wątpliwości, czy jest to wydatek, który może być sfinansowany z ZFŚS.
Aby je rozwiać, pracodawca powinien odwołać się do swojego regulaminu ZFŚS i sprawdzić, czy ma przewidziane finansowanie działalności sportowo-rekreacyjnej. Ponadto warto zapoznać się z definicją słowa ,,rekreacja” na przykład w encyklopedii PWN.

Zgodnie z definicją tam zawartą ,,rekreacja (łac.) – forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społ. i domowymi, w czasie wolnym od pracy” (źródło: encyklopedia.pwn.pl, data dostępu 17.11.2019).
Jeśli więc pracodawca umieści stosowne zapisy w regulaminie, może finansować z ZFŚS również masaże relaksacyjne, mieszczą się one bowiem w definicji działalności rekreacyjnej.
Masaże lecznicze z kolei nie mieszczą się w definicji działalności rekreacyjnej. Pracodawca może przyznać osobie, która musi ponieść koszty masaży, zapomogę. W zależności od rodzaju podania będzie to zapomoga ekonomiczna bądź losowa.

Każdy inny rodzaj działalności budzący wątpliwości należy poddać analizie i jeśli w ocenie pracodawcy wydatek mieści się w definicji rekreacji, należy zapisać go w regulaminie i można go finansować ze środków ZFŚS.

Warto przypomnieć, że osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS to:
– pracownicy i ich rodziny,
– emeryci i renciści – byli pracownicy i ich rodziny,
inne osoby, którym pracodawca przyznał w regulaminie prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z funduszu.

Jeśli więc pracodawca doda stosowny zapis do regulaminu funduszu socjalnego, może finansować świadczenia ze środków funduszu również osobom na samozatrudnionym czy zleceniobiorcom. Pracodawca nie będzie dokonywał na te osoby odpisu, ale może dodać każdego, w tym samozatrudnionego czy zleceniobiorcę, do grupy osób uprawnionych korzystających na przykład z kart MultiSport.
Pracownicy i ich rodziny, a także byli pracownicy i ich rodziny mogą otrzymywać, po złożeniu oświadczenia o sytuacji socjalnej, świadczenia sportowo-rekreacyjne, które pracodawca przewidział w tej kategorii świadczeń w swoim regulaminie. Świadczenia te będą zróżnicowane w zależności od sytuacji socjalnej. Nie jest bowiem praktyką prawidłową przyznanie wszystkim osobom uprawnionym świadczeń w jednakowej wysokości. Osoba o wysokim przychodzie na osobę (wyliczonym z przychodów całej rodziny na podstawie oświadczenia) otrzyma niskie świadczenie, i odwrotnie. Osoba o niskim przychodzie otrzyma wysokie świadczenie.

Jeśli pracodawca przyznał innym osobom prawo do świadczeń z ZFŚS, na przykład zleceniobiorcom, te osoby będą również musiały składać oświadczenie o sytuacji socjalnej.
Pracodawcy mogą popełniać błędy, prowadząc działalność socjalną. Do najczęstszych błędów pracodawców należy przyznawanie osobom uprawnionym takich samych świadczeń. Innym dosyć powszechnym błędem jest finansowanie z funduszu wydatków, które nie mieszczą się w definicji działalności socjalnej. Do najczęstszych błędów należy finansowanie:
– szkoleń,
– ubezpieczeń,
– imprez okolicznościowych,
– opieki medycznej.

W zakresie działalności sportowo-rekreacyjnej, by nie popełnić błędu, należy odnieść się do definicji słownikowej rekreacji oraz zapisać w regulaminie funduszu poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej.

Monika Cieślak
prawnik, ekspert ds. kadr i płac, HR Services
hrmonikacieslak@wp.pl

Równowaga w pracy jest najważniejsza. Ważne, aby umiejętnie organizować prywatny czas.

Michel Moran

Pobierz wydanie 02/2020

Zobacz również

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Prywatności.