Udział w Programie „Mobilność Plus”

Instytut otrzymał środki finansowe na udział pracowników w Programie „Mobilność Plus". Program zapewnia finansowanie pobytu uczestnika programu w jednostce naukowej posiadającej siedzibę poza terytorium RP, prowadzącej w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe, oraz kosztów podróży pomiędzy miejscem zamieszkania uczestnika programu a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek. Pytanie wnioskodawcy dotyczyło zdarzenia przyszłego i zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych środków pieniężnych otrzymanych przez pracownika w ramach tego programu.

fot. unsplash

Wnioskodawca będący osobą fizyczną zapytał Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej o możliwość zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych środków pieniężnych otrzymanych w ramach Programu „Mobilność Plus” (zwanego dalej Programem). Środki finansowe na udział w Programie zostały przyznane decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W ramach Programu wnioskodawca miał zostać skierowany przez Instytut do udziału w badaniach naukowych w zagranicznym ośrodku.

Program „Mobilność Plus”

Celem programu jest umożliwienie młodym naukowcom udziału w badaniach naukowych prowadzonych w zagranicznych ośrodkach naukowych pod opieką wybitnych naukowców o międzynarodowym autorytecie w danej dziedzinie nauki. Program zapewnia finansowanie pobytu uczestnika programu w jednostce naukowej posiadającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącej w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe, oraz kosztów podróży między miejscem zamieszkania uczestnika programu a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek.

Zakres finansowania objęty programem „Mobilność Plus”

W ramach programu będzie możliwe sfinansowanie pobytu naukowca w zagranicznym ośrodku oraz kosztów podróży między miejscem zamieszkania a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek, małżonka uczestnika programu oraz jego niepełnoletnich dzieci.

Stanowisko wnioskodawcy dotyczące zwolnienia z opodatkowania

Zdaniem wnioskodawcy, środki finansowe, które wnioskodawca otrzyma w ramach programu, będą objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym wnioskodawca zakwalifikował wyjazd i podróż do ośrodka naukowego jako podróż służbową odbytą przez pracownika w rozumieniu ww. artykułu. Oznacza to, że pokrycie kosztów podróży i pobytu powinno być zwolnienie do wysokości sumy diet i innych należności za czas podróży służbowej pracownika, a więc do wysokości: diet (stawka dzienna), udokumentowanego kosztu przejazdów do i z ośrodka zagranicznego, udokumentowanego kosztu noclegów.

Wyjazd i podróż do ośrodka naukowego korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podróż służbowa w świetle kodeksu pracy

Zgodnie ze stanowiskiem wnioskodawcy, o czym wspomniano wyżej, wyjazd i podróż do ośrodka naukowego została uznana przez wnioskodawcę za podróż służbową. Natomiast zagadnienie podróży służbowej zostało uregulowane w art. 775 ustawy z 27 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (dalej w skrócie kp). Zgodnie z zapisem § 1 art. 775 kp pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. Podróżą służbową jest także wykonywanie za granicą zadania w innym miejscu niż określone w umowie o pracę jako stałe miejsce pracy. Za czas podróży służbowej można uznać okres przemieszczania się pracownika do miejsca wykonywania pracy, świadczenia pracy w wyznaczonym miejscu i powrotu do stałego miejsca pracy albo miejsca zamieszkania. W przypadku wnioskodawcy czasem podróży służbowej zagranicznej będzie okres przemieszczania się pracownika naukowego do miejsca wykonywania pracy, świadczenia pracy w wyznaczonej jednostce naukowej i powrotu do stałego miejsca pracy albo miejsca zamieszkania.

Stanowisko organu podatkowego

Organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku odnoszące się do przyszłego stanu prawnego, dotyczące zwolnienia z podatku od osób fizycznych biorących udział w programie.

Karta praw podatnika

Należy nadmienić, że prawa podatnika wynikają bezpośrednio z szeroko pojętych praw człowieka. Stanowią więc prawa chronione. Ponadto umieszczenie ich w akcie rangi ustawowej czy innym akcie prawnym czyni z nich nie tylko katalog praw ustawowo chronionych, lecz przede wszystkim wskazuje na ich istnienie i funkcjonowanie w danym systemie. Ochrona praw podatnika na gruncie prawa polskiego oparta jest na ustawie zasadniczej oraz przepisach ustaw. Konkretyzacja praw podatnika następuje więc w przepisach prawa podatkowego.

Instytucją często stosowaną w innych państwach w celu zapewnienia ochrony podatnika w sferze prawa podatkowego jest karta praw podatnika. Jednak do tej pory stworzono jedynie kilka projektów tego dokumentu. Według autorki E. Matyszewskiej karta praw podatnika to „krótki dostępny zbiór stwierdzeń, jakimi prawami i obowiązkami dysponują podatnicy wobec władz podatkowych”. Dla budowania dobrych relacji z podatnikiem każde państwo powinno wypracować więc zasady dla ochrony tych relacji. Realizacja tego zadania powinna spoczywać na organach podatkowych, wchodzących w relacje z podatnikiem. Dlatego w większości państw wprowadzane są instrumenty ochrony podatnika czy dokumenty zawierające zasady utrzymywania dobrych relacji z podatnikiem. Według ekspertów prawa podatkowego nie ma generalnej zasady, jaki zakres treściowy powinien znajdować się w karcie. Dla praw podatnika nie jest ważna zatem kwestia nazewnictwa takiego dokumentu, lecz zakres treściowy, czyli jakie konkretne prawa będą przysługiwały podatnikowi w przypadku kontaktu z organami podatkowymi. Poprzestanie jedynie na prawach podatnika w karcie jego praw jednak nie wydaje się wystarczające, konieczne jest także umieszczenie zapisów dotyczących zasad dobrej praktyki administracyjnej organów podatkowych.

Podstawa opracowania:

– Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej z dnia 23 stycznia 2019 r. 0114-KDIP3- -3.4011.552.2018.1.MS2.
– Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tj. Dz.U. z 2019, poz. 2432).
– Napiórkowska A., Czy ktoś chroni podatnika? [w:] Broszkowski P. i inni, Podatnik versus organ podatkowy, Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa, Wrocław 2011. 

Anna Słowińska
prawnik, prezes zarządu Fundacji Lepsze Prawa Człowieka

Sprzedaż jest prosta, tylko ludzie niepotrzebnie ją komplikują.

Wojciech Herra

Pobierz wydanie 06/2019

Zobacz również

PPK − czyli wyzwania dla pracodawcy

W lipcu 2019 r. firmy zatrudniające powyżej 250 osób zostaną objęte obowiązkiem utworzenia Pracowniczych Planów Kapitałowych. Niebawem również powinny zostać oficjalnie opublikowane oferty instytucji finansowych, które zdecydowały się zarządzać PPK.

Dodatkowy urlop wypoczynkowy jako benefit

Narastająca wśród pracodawców konkurencja na rynku pracy powoduje konieczność dostosowania się do wymogów stawianych przez pracowników. W związku z tym pracodawcy wciąż szukają nowych sposobów na zachęcenie potencjalnych pracowników do wyboru ich oferty. Popularność świadczeń pozapłacowych wymusza jednak u pracodawców ponoszenie dodatkowych wydatków, koniecznych na ich sfinansowanie, na co nie każda firma może sobie pozwolić.

Zakwaterowanie delegowanego do pracy za granicą

Od lat nie ustają dyskusje wokół konsekwencji podatkowych związanych z zapewnieniem pracownikowi nieodpłatnego zakwaterowania w trakcie wykonywania pracy poza miejscem zamieszkania. Zagadnienie jest o tyle skomplikowane, że jego rozstrzygnięcie wymaga każdorazowo ustalenia szczegółowych okoliczności faktycznych, takich jak rodzaj wykonywanej pracy, ustawowe obowiązki pracodawcy przy danej formie delegowania czy charakter korzyści realizowanych przez pracodawcę i pracownika w związku z zapewnieniem nieodpłatnego lokalu. Nic dziwnego, że wykładnie prezentowane przez organy podatkowe i sądy bywają niespójne lub niejednoznaczne.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Prywatności.