Podatkowe aspekty imprez integracyjnych

Rok 2011 przyniósł rewolucję w interpretacji przepisów dotyczących tzw. nieodpłat-nych świadczeń w podatku dochodowym. 24 października 2011 r. Naczelny Sąd Administra-cyjny w Warszawie, w pełnym składzie Izby Finansowej, wydał niekorzystną dla podatników uchwałę (sygn. II FPS 7/10), w której stwierdzono, iż opodatkowana jest sama możliwość korzystania z pakietu medycznego.

Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczyło wprawdzie pakietów medycznych, jednakże analizując późniejsze orzecznictwo sądów administracyjnych, można postawić tezę, że sposób wykładni prawa zaprezentowany przez NSA w powyższej uchwale wywiera również wpływ na orzecznictwo dotyczące innych nieodpłatnych świadczeń dla pracowników, w tym imprez integracyjnych.

Do czasu podjęcia uchwały wiele składów orzekających sądów administracyjnych, interpretując kwestię powstania przychodu dla pracownika, biorącego udział w imprezie firmowej, wskazywało, iż w sytuacji gdy niemożliwe jest ustalenie konkretnego przychodu podatnikowi (tzn. nie da się ustalić, ile pracownik zjadł, ile warte były atrakcje, z których mógł skorzystać podczas imprezy), wówczas takiemu pracownikowi nie można przypisać przychodu do opodatkowania (patrz np. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2011, sygn. II FSK 1531/09).

Jednakże po uchwale październikowej pojawiły się dwa nowe orzeczenia NSA z dnia 2 grudnia 2011 r. (sygn. II FSK 1017/10) oraz z dnia 17 stycznia 2012 r. (sygn. II FSK 2740/11), które wskazują, iż przychodem z nieodpłatnego świadczenia dla pracownika jest sama możliwość skorzystania z pewnych usług (np. związanych z uczestnictwem w spotkaniu integracyjnym), gdyż pracodawca poniósł konkretne wydatki związane z organizacją imprezy.

W kontekście cytowanych wyżej orzeczeń należy uznać, że istnieje bardzo wysokie prawdopodobieństwo, iż linia orzecznicza w tym zakresie się nie zmieni, a tym samym opodatkowana będzie sama możliwość wzięcia udziału w imprezie. Dla płatnika, który odpowiedzialny jest za pobór podatku, powstał jednak problem natury praktycznej – na jakim etapie należy uznać, że trzeba pracownika opodatkować w związku z udostępnieniem mu nieodpłatnego świadczenia.

Czy jest to już na przykład moment wysłania pocztą elektroniczną zaproszeń wszystkim pracownikom, czy może ostateczna deklaracja pracownika, iż będzie uczestniczył w imprezie? Na powyższe pytanie pośrednio odpowiedział NSA w cytowanym wyżej wyroku z dnia 2 grudnia 2011 r.,wskazując, że „skoro analizowane nieodpłatne świadczenie polega na zagwarantowaniu pracownikowi możliwości skorzystania z poszczególnych usług, to uprawniony otrzymuje je w momencie, w którym po stronie wykonawcy tych usług powstaje obowiązek pozostawa nia w gotowości do ich świadczenia”.

Można zatem dojść do wniosku, że w sytuacji gdy pracodawca ma już ostateczną listę osób, które zadeklarowały chęć uczestniczenia w danym wydarzeniu, i na podstawie takiej liczby pracowników kalkuluje (ponosi) koszty imprezy, wówczas należy uznać, iż tylko tym osobom należy doliczyć przychód ze stosunku pracy. Zdecydowanie niewłaściwa i nielogiczna byłaby interpretacja przepisów ustawy nakazująca opodatkować samą możliwość udziału w imprezie integracyjnej bez uwzględnienia aspektu realności tego świadczenia (tj. poczynienia pewnych kroków, aby samo świadczenie stanowiło korzyść dla pracownika).

Otrzymanie zaproszenia na przyjęcie firmowe albo możliwość wyjazdu w góry z kolegami z pracy na koszt pracodawcy to jeszcze za mało, aby można mówić o przychodzie. Jednakże poniesienie pewnych wydatków przez pracodawcę, tj. urealnienie nieodpłatnego świadczenia dla pracownika (np. poniesienie wydatków naliczonych na podstawie listy pracowników), połączone z możliwością skorzystania z tego świadczenia, w świetle najnowszego orzecznictwa NSA trzeba uznać za przychód pracownika. W związku z tym, że nowe stanowisko NSA różni się zasadniczo od utrwalonej dotychczas linii orzeczniczej, należy uważnie śledzić kolejne wyroki sądów administracyjnych.

Paweł Celiński

Zawsze mówiłam, że możesz wszystko, tylko przestań się bać.

Agnieszka Rylik

Pobierz wydanie 07-08/2019

Zobacz również

Strajk a wynagrodzenie za pracę i benefity

Wynagrodzenie za pracę jest przeważnie rozpatrywane jako podstawowe uprawnienie pracownika, nierozerwalnie związane ze świadczeniem pracy, stanowiąc jego odpowiedni ekwiwalent i przeciwwagę. Może jednak dojść do sytuacji, w której pracodawca nie będzie miał obowiązku wypłaty wynagrodzenia, pracownik zaś nie będzie mógł skutecznie temu przeciwdziałać.

Dwie instytucje

Badania przeprowadzone we wrześniu 2017 r. roku przez Kantar TNS „Czy pieniądze szczęścia nie dają?” pokazują, że Polacy najwyżej cenią sobie wynagrodzenie i jest ono wskazywane jako czynnik decydujący przy zmianie zatrudnienia. Wśród innych aspektów mogących mieć znaczenie dla takiej decyzji znalazły się świadczenia pozafinansowe.

Sposoby regulowania świadczeń pozapłacowych

Pracownicze świadczenia pozapłacowe, czyli tzw. benefity pracownicze, stanowią istotną część wynagrodzenia pracownika. Instytucja ta nie została usankcjonowana w treści przepisów Kodeksu pracy, stąd ich wprowadzenie do systemu wynagradzania w sposób jasny i przejrzysty nierzadko wymaga wprowadzenia odpowiedniej regulacji.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Prywatności.