Koszty zakwaterowania – dofinansowanie

Pracodawcy, dążąc do tego, by ich zespół składał się z pracowników o jak najwyższych kwa-lifikacjach zawodowych, niejednokrotnie poszukują ich poza miejscowością, która jest sie-dzibą przedsiębiorstwa, oferując jednocześnie świadczenia związane z zakwaterowaniem.

Takie rozwiązanie jest korzystne zarówno dla pracownika, który świadczy pracę poza miejscem zamieszkania, jak i dla pracodawcy. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł. Wskazane zwolnienie ma zastosowanie do pracowników zamieszkałych poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, oraz niekorzystających z kosztów uz skania przychodów określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o PIT, a więc niekorzystających z tzw. podwyższonych kosztów uzyskania przychodów.

Przytoczony przepis art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT nie ma natomiast zastosowania do kosztów zakwaterowania związanych z podróżą służbową pracownika, gdyż takie koszty są przedmiotem odrębnego zwolnienia. Stanowisko to potwierdzają interpretacje organów podatkowych, w tym Interpretacja Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 21 marca 2011 r. (sygn. IBPII/1/415-1043/10/BD). Aktualne brzmienie przepisu dotyczące omawianego zwolnienia nie budzi wątpliwości Na podkreślenie zasługuje jednak fakt, iż omawiany stan prawny nie zawsze był tak oczywisty. Do 31 grudnia 2010 r. art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT stanowił, iż wolna od podatku jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników, z zastrzeżeniem ust. 14, w hotelach pracowniczych lub kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania – do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Taki zapis ustawy budził wiele kontrowersji. Nie wiadomo było bowiem, co należy rozumieć pod pojęciem hoteli pracowniczych czy też kwater prywatnych wynajmowanych w celu zbiorowego zakwaterowania. Przede wszystkim niejednolite było stanowisko dotyczące tego, czy pod pojęciem kwater prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania można rozumieć wynajmowanie przez pracodawców mieszkań prywatnych. Ze wskazanymi wątpliwościami interpretacyjnymi wiązały się ograniczenia dotyczące możliwości korzystania przez pracodawców z przedmiotowego zwolnienia. Do zniesienia wskazanych ograniczeń co do miejsca zakwaterowania doszło w wyniku nowelizacji z dnia 25 listopada 2010 r., zgodnie z którą od 1 stycznia 2011 r. przepis art. 21 ust. 1 pkt 19 otrzymał przytoczone na wstępie i obowiązujące aktualnie brzmienie. Tym samym obecnie każdy lokal mieszkalny, w którym następuje zakwaterowanie pracowników, będzie spełniał wymogi pozwalające na zwolnienie od podatku kwoty przeznaczonej na pokrycie kosztów zakwaterowania.

Ponoszenie zaś przez pracodawcę świadczeń z tytułu zakwaterowania może przybrać różne formy. Pracodawca może na przykład sam wynajmować mieszkanie i opłacać koszty jego utrzymania, jak też może refinansować wydatki ponoszone przez pracownika w związku z zawartą przez niego umową. Każda z tych form, czy to sfinansowania, czy też dofinansowania, będzie objęta zwolnieniem od podatku, jeśli kwota wynajmu nie przekracza 500 zł. Kiedy zaś miesięczne koszty zakwaterowania będą wyższe niż wskazana kwota, wówczas jedynie nadwyżka będzie podlegać opodatkowaniu. Aktualne brzmienie omawianego przepisu stanowi skuteczny środek zachęcania nowych pracowników do podejmowania zatrudnienia poza miejscem ich zamieszkania, co może przynieść jednocześnie obopólną korzyść stronom stosunku pracy.

Anna Celińska
Kancelaria Naworska Marszałek

Myślę, że każdy sportowiec, czy mówi o tym, czy nie, jest patriotą.

Czesław Lang

Pobierz wydanie 09/2019

Zobacz również

Strajk a wynagrodzenie za pracę i benefity

Wynagrodzenie za pracę jest przeważnie rozpatrywane jako podstawowe uprawnienie pracownika, nierozerwalnie związane ze świadczeniem pracy, stanowiąc jego odpowiedni ekwiwalent i przeciwwagę. Może jednak dojść do sytuacji, w której pracodawca nie będzie miał obowiązku wypłaty wynagrodzenia, pracownik zaś nie będzie mógł skutecznie temu przeciwdziałać.

Dwie instytucje

Badania przeprowadzone we wrześniu 2017 r. roku przez Kantar TNS „Czy pieniądze szczęścia nie dają?” pokazują, że Polacy najwyżej cenią sobie wynagrodzenie i jest ono wskazywane jako czynnik decydujący przy zmianie zatrudnienia. Wśród innych aspektów mogących mieć znaczenie dla takiej decyzji znalazły się świadczenia pozafinansowe.

Sposoby regulowania świadczeń pozapłacowych

Pracownicze świadczenia pozapłacowe, czyli tzw. benefity pracownicze, stanowią istotną część wynagrodzenia pracownika. Instytucja ta nie została usankcjonowana w treści przepisów Kodeksu pracy, stąd ich wprowadzenie do systemu wynagradzania w sposób jasny i przejrzysty nierzadko wymaga wprowadzenia odpowiedniej regulacji.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika. Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Prywatności.