Miesięcznik Benefit – miesięcznik kadrowych, kierowników i dyrektorów HR

Strona główna » Praca » Prawo

Dobre imię firmy przekłada się na jej sukces

Dobre imię firmy przekłada się na jej sukces
Fot. Istockphoto
Wizerunek przedsiębiorcy oraz jego renoma są elementami prowadzonej działalności, których pozytywna ocena ma niebagatelny wpływ na sukces firmy. Coraz częściej zaś opinia o danej firmie lub marce jest kreowana za pośrednictwem powszechnie dostępnych narzędzi w postaci np. mediów społecznościowych oraz forów internetowych, które ze względu na swój niemal nieograniczony zasięg mogą zarówno wpływać na pozytywny odbiór danego przedsiębiorcy i jego produktów pośród potencjalnych klientów, jak i poważnie zaszkodzić jego wizerunkowi.

Opinia ta nie pozostaje również bez wpływu na potencjalnych pracowników, którzy wybór pracodawcy opierają na jego wizerunku widniejącym w środkach masowego przekazu. O ile rozpowszechnianie pozytywnych opinii o przedsiębiorcy należy uznać za sytuację pożądaną, o tyle zamieszczanie w środkach masowego przekazu negatywnych treści może być dla niego szkodliwe i naruszać jego dobra osobiste.

POJĘCIE DÓBR OSOBISTYCH I ICH NARUSZENIE
Zgodnie z art. 23 i treścią następnych oraz art. 43 Kodeksu cywilnego, dobra osobiste przedsiębiorców (w tym osób prawnych, np. spółek) podlegają jednakowej ochronie co dobra osobiste osób fizycznych, zaś przepisy Kodeksu cywilnego nie zawierają ograniczeń w tym zakresie. Inny jest jedynie katalog dóbr podlegających ochronie, w zależności od cech indywidualnych podmiotu będącego ich dysponentem.
Jak wskazał Sąd Najwyższy, we wciąż aktualnym wyroku z 14 listopada 1986 r., sygn. akt II CR 295/86, jako „dobra osobiste”, a tym samym podlegające ochronie, rozumieć należy wszelkie wartości niemajątkowe, dzięki którym osoba prawna może funkcjonować zgodnie ze swym zakresem działań. Do dóbr osobistych przedsiębiorcy należy zatem zaliczyć w szczególności jego dobre imię oraz renomę.
Sąd Najwyższy w wyroku z 9 czerwca 2005 r., sygn. akt III CK 622/04, zdefiniował pojęcie dobrego imienia przedsiębiorcy, utożsamianego z pojęciem renomy będącego odpowiednikiem dobra osobistego osób fizycznych w postaci czci zewnętrznej – uznając je za dobrą sławę, określaną też, tak jak w przypadku osób fizycznych, mianem dobrego imienia. Według Sądu Najwyższego dobre imię osoby prawnej jest łączone z opinią, jaką o niej mają inne osoby ze względu na zakres jej działalności, przy uwzględnieniu nie tylko renomy wynikającej z dotychczasowej działalności osoby prawnej, lecz także niejako zakładanej (domniemanej) renomy osoby prawnej od chwili jej powstania. Przepis art. 54 Konstytucji RP zapewnia wszystkim obywatelom prawo do wolności wypowiedzi, które jest jednak ograniczone w przypadkach ich bezprawności. Publikowanie zatem za pomocą środków masowego przekazu (np. na forum internetowym lub serwisie internetowym gromadzącym opinie) nieprawdziwych bądź obraźliwych opinii dotyczących przedsiębiorcy, ze względu na bezprawność, może rodzić odpowiedzialność z tytułu naruszenia dóbr osobistych. Istotny przy tym jest fakt, iż przepis art. 24 § 1 Kodeksu cywilnego formułuje domniemanie bezprawności, co oznacza, że poszkodowany nie musi wykazywać zaistnienia tej okoliczności.
Wyrażanie niepopartych faktami twierdzeń o słabej jakości produktów i usług, nieuprzejmym traktowaniu klientów, braku profesjonalizmu, naruszaniu praw pracowniczych bądź zarzucanie nieuczciwości wobec kontrahentów niewątpliwie uznać należy za naruszanie dobrego imienia przedsiębiorcy. Niezależnie od tego każde zachowanie, które przy indywidualnej ocenie stawia daną firmę w złym świetle, może naruszać jej dobre imię i tym samym dobra osobiste. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie również w cytowanym wyroku Sądu Najwyższego z 9 czerwca 2005 r., w którym stwierdza się, że: „Dobre imię osoby prawnej naruszają wypowiedzi, które obiektywnie oceniając, przypisują osobie prawnej niewłaściwe postępowanie mogące spowodować utratę do niej zaufania potrzebnego do prawidłowego jej funkcjonowania w zakresie swych zadań”. Szczególne obowiązki ciążą przy tym na pracownikach przedsiębiorcy, którzy na podstawie art. 100 § 2 pkt 4 kodeksu pracy zobowiązani są do dbałości o dobro zakładu pracy i chronienia jego mienia, a także zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 2 marca 2011 r., sygn. akt II PK 204/10, powinności określone w tym przepisie definiują szczególne zasady lojalności pracownika względem pracodawcy, z której przede wszystkim wynika obowiązek powstrzymania się pracownika od działań zmierzających do wyrządzenia pracodawcy szkody czy nawet ocenianych jako działania na niekorzyść pracodawcy. W takich sytuacjach zachowanie pracownika powinno być oceniane w ten sposób, że nacisk należy położyć nie tyle na zawiniony (niezawiniony) bądź też legalny (bezprawny) charakter jego zachowania, ile na zachowanie przez niego lojalności względem pracodawcy.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, zachowanie pracownika naruszające powyższą normę może nosić cechy naruszenia obowiązków pracowniczych w zakresie dbałości o dobro pracodawcy, a tym samym stanowić przyczynę rozwiązania umowy o pracę, niezależnie od jego winy, a także powstania rzeczywistej szkody po stronie pracodawcy (wyrok SN z 10.08.2000 – I PKN 1/00).
Coraz częstsze są również przypadki celowego rozpowszechniania nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o własnym lub innym przedsiębiorcy w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody. Zachowania takie mogą być uznane za czyn nieuczciwej konkurencji, w świetle postanowień ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Przykładowo mogą to być nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach lub świadczonych usługach, a także o stosowanych cenach czy sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy.

ROSZCZENIA W ZWIĄZKU Z NARUSZENIEM DÓBR OSOBISTYCH
Przedsiębiorcy przysługują roszczenia z tytułu ochrony dóbr osobistych identyczne z tymi, które ustawodawca przewidział dla osób fizycznych, czyli: żądanie zaniechania bezprawnego działania, dopełnienia wszelkich czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia, w szczególności złożenia oświadczenia woli odpowiedniej treści i w określonej formie, żądanie zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny (art. 448 kc), naprawienia szkody majątkowej będącej skutkiem naruszenia dobra osobistego. Odpowiedzialność za szkodę majątkową określona jest szczegółowo w przepisie art. 415 i następnych kc. Uchwała Sądu Najwyższego z 9 września 2008 r. sygn. akt III CZP 31/08 dopuszcza też kumulację powyższych roszczeń. W przypadku naruszeń określonych w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przedsiębiorca jest uprawniony do żądania zaniechania niedozwolonych działań, a także usunięcia ich skutków, złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, a także naprawienia wyrządzonej szkody, w tym majątkowej. W niektórych wypadkach możliwe jest również żądanie wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści. Jeśli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony, poszkodowany przedsiębiorca może żądać dodatkowo zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny. Nie należy zapominać, iż rozpowszechnianie fałszywych informacji jest wykroczeniem na gruncie omawianej ustawy, co rodzi odpowiedzialność nie tylko na gruncie prawa cywilnego.
Celem szybkiego pozbycia się niepochlebnych treści z przestrzeni publicznej można zgłosić naruszenie podmiotowi świadczącemu usługi drogą elektroniczną. Właścicielom serwisów internetowych grozi bowiem odpowiedzialność za przechowywanie i udostępnianie bezprawnych danych. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną są oni wyłączeni z tej odpowiedzialności tylko pod warunkiem, że nie zdają sobie sprawy z bezprawnego charakteru danych. W razie otrzymania wiarygodnej informacji lub zawiadomienia urzędowego o tym fakcie są zobligowani je usunąć.
Można więc domagać się zablokowania naruszających dobro firmy treści bez orzeczenia sądu lub innego organu na podstawie samego regulaminu serwisu. Powinien on wskazywać treści, których umieszczanie jest niedozwolone.

Marcin Marzec
prezes firmy prawniczej Ciszewski&Prawnicy oraz Prawnik+
marcin.marzec@ legallab.pro

 

2017-04-06 08:41 Opublikował: Benefit



Reklama:

tel. kom: 508-548-308

Redakcja:

Newsletter


Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celach marketingowo-promocyjnych oraz na otrzymywanie od Spółki oraz podmiotów wchodzących w skład Grupy Kapitałowej Benefit Systems S.A. za pomocą środków komunikacji elektronicznej
... Rozwiń
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Spółkę, zgodnie z ustawą z dn. 29.08.1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. Nr 101 poz. 926, ze zm.) w celach marketingowo-promocyjnych oraz wyrażam zgodę na otrzymywanie od Spółki i informacji handlowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zgodnie z ustawą z dn. 18.07.2002r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204 ze zm.). Jednocześnie wyrażam zgodę na przekazanie moich danych osobowych przez Spółkę podmiotom z Grupy Kapitałowej Benefit Systems S.A. w celach marketingowo promocyjnych związanych z promocją lub reklamą produktów i usług oferowanych przez te podmioty jak również wyrażdam zgodę na otrzymywanie od tych podmiotów informacji handlowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zgodnie z ustawą z dn. 18.07.2002r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204 ze zm.) Zgody mogą być odwołane w każdym czasie. Administratorem danych osobowych jest Benefit IP Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa ul. Canaletta 4, 00-099 Warszawa. Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych i nie będą udostępniane innym odbiorcom. Ich podanie jest dobrowolne, a każda osoba ma prawo dostępu do treści swoich danych, ich poprawiania oraz wyrażenia sprzeciwu wobec ich przetwarzania.